Kocham

Do wszystkich istot, które kocham 

Kocham twój głos każący mi wstawać o poranku, mimo fatalnej pogody i sprawdzianu z matematyki 

Kocham słuchać muzyki, gdy krople deszczu spływają po szybie, słyszę dźwięk twojej wiadomości i od razu się uśmiecham

Kocham śnić z myślą, że jutro znowu cię zobaczę

Kocham biec w twoją stronę, mimo, że nienawidzę biegać

Kocham śmiać się razem z tobą, nie ważne gdzie

Kocham światła w ciemności i twój uśmiech we mgle

Kocham ciepłe zachody słońca i jego promienie, które każdego dnia dodają mi sił.

Kocham iść przed siebie, nie ważne jaki jest cel, każda droga jest przygodą

Kocham zapach kawy, mimo,że jestem wybredna o jej smak

Kocham październik,ale nienawidzę mojego stanu podczas niego

Kocham widok szczęścia, ale często takim zazdroszczę

Kocham smutne piosenki, mimo tego,że dołują

Kocham tych wszystkich ludzi, którzy tak często mnie denerwują, ale są, po prostu są

Kocham ryzyko i dawkę adrenaliny, ale boję się, zawsze, prawie wszystkiego

Kocham patrzeć godzinami w niebo, w chmury tak bez celu

Kocham te wszystkie idiotyczne wspomnienia, z których tak często się śmieję i ich nienawidzę

Kocham  zdjęcia, ale nienawidzę gdy ktoś mi je robi, tak zwyczajnie

Kocham wymyślać historię, które nigdy się nie spełnią

Kocham tu pisać, jednocześnie bojąc się, 

Tyle rzeczy ile kochamy, tyle nienawidzimy. Kochamy ludzi mimo ich wszystkich wad, ponieważ kochamy ich całych, nie tylko połowę. Rzeczy kochamy inaczej niż ludzi, właściwie ciągle wypowiadamy te słowo i traci ono większy sens. Nie myślimy co tak naprawdę kochamy, tak naprawdę nawet dużo jest tego, ale nie wiem czy miłość do rzeczy, jest jakąś miłością. Po prostu doceniamy, lubimy i cieszymy się z rzeczy, wydarzeń. Najważniejsi są ludzie, osoby dzięki, którym teraz tu jesteśmy i możemy być sobą. A przecież ich tak rzadko doceniamy. Nie zawsze będą. Nie wiesz na jak długo ich zatrzymasz. Jedni przejdą przez twoje życie jak deszcz, narobią zamieszania, korzyści i szkód. Do rodziny, przyjaciół - tych stałych już się przyzwyczailiśmy, są i uważamy to za ich obowiązek. Nie zawsze będą. Najważniejsi zostaną, ale kiedyś skończy się ich czas. Mówisz, że kochasz, a co sądzisz naprawdę. Używasz tego słowa jak kropki na końcu zdania. Kiedy tak na prawdę powiedziałeś to szczerze, bezinteresownie, w ważnych momentach?  Kiedy zatroszczyłeś się o osobę, którą ,kochasz? Nie te słowo świadczy o wszystkim, tylko czyny. Często wystarczy zwykły uśmiech, pomoc albo zwykłe "dziękuję".

Czym był by wasz dzień bez rodziny, przyjaciół, pupila czy innej ukochanej  osoby?

Co najbardziej kochacie ?

Jakoś dziś mnie tak zebrało na trochę głębszy wpis, nie wiem jak mi to wyszło, bo tyle zdań mi się w głowie ciągle plącze. Jak wam mija piątek ? Wolny? W moim przypadku tak :D 

Do następnego! 

M.